Pozostawiając już statystyki, pozostaje nam jeszcze odpowiedzieć na dwa zasadnicze pytania -Jaki sens miała tak twarda niemiecka obrona Lubania i dlaczego sowiecki atak zakończył się niepowodzeniem?

Ten połowiczny sukces Wehrmachtu w Bitwie o Lubań, odniesiono za cenę ogromnych strat, tak cywilnych jak i materialnych. Uparta i bezsensowna obrona Luban doprowadziła w 65% do zniszczenia infrastruktury mieszkaniowej i w 75% przemysłowej, łącznie ok. 1 850 budynków.

8 marca do odbitego przez Niemców Lauban, przyjeżdża minister propagandy III Rzeszy dr Joseph Goebbels i w świetle kamer dekoruje bohaterów Operacji „Kozica”. Na rynku zgromadzili się dziennikarze, pozostali w Lubaniu mieszkańcy oraz żołnierze i niemieccy generałowie, w tym d-ca Grupy Armii „Środek” gen. Schörner. Autor sukcesu Wehrmachtu spod Lubania gen. Walther Nehring, jako sceptycznie nastawiony do narodowosocjalistycznych idei nie zostaje zaproszony.

6 marca o godzinie 2.00 w nocy, rozpoczął się odwrót jednostek z Lubania. Utworzony na krótko sowieckim natarciem od północy wąski korytarz po wschodniej stronie Kwisy na wysokości południowych krańców Nawojowa Śląskiego mógł zostać przez siły niemieckich grenadierów Fuhrer-Grenadier-Division i czołgów z 8. Dywizji Pancernej domknięty w każdej chwili.

W dniu 4 marca 1945 generał Rybałko już wie na pewno, że sytuacja pod Lubaniem jest bardzo trudna. Zbliża się moment odwrotu.