11 lutego 2021 zmarł Marian Witczak. W historii naszego miasta zapisał się jako długoletni, legendarny nauczyciel matematyki lubańskiego LO oraz wybitny działacz społeczny i solidarnościowy. Miał 85 lat.

Od września’1980 współorganizował (m.in. z żoną Wandą) struktury „Solidarności” w lubańskiej oświacie. W latach 1980-81 szefował sekcji oświaty „S” w Lubaniu.

W stanie wojennym był aktywnym członkiem Miejskiej Tajnej Komisji „Solidarności” w Lubaniu. Organizował zbiórki funduszy na działalność podziemną oraz pomoc osobom represjonowanym. Kolportował nielegalne wówczas wydawnictwa.

W tamtych latach doświadczył wielu przesłuchań SB, miał w domu rewizje.

W latach1983-89 był współtwórcą i aktywnym działaczem lubańskiej ogólno-społecznej sekcji jeleniogórskiego KIK-u.

W 1985. współorganizował umieszczenie w warszawskim kościele św. Stanisław Kostki poświęconej ks. Popiełuszce tablicy lubańskiej „Solidarności” a w 1988 r. budowę pod kościołem św. Trójcy w Lubaniu Kurhanu poświęconego Aleksandrze Szczerbińskiej-Piłsudskiej i Marszałkowi Piłsudskiemu.

W 1989. przewodniczył Komitetowi Obywatelskiemu „S” w Lubaniu (później przekształconemu w Lubański Klub Obywatelski) i został członkiem Miejskiej Komisji Koordynacyjnej „S” w Lubaniu.

Był jednym z głównych organizatorów kampanii wyborczej 4. Czerwca 1989 na terenie naszego miasta i okolic, a rok później – kampanii do pierwszych po 1945 r. wolnych wyborów samorządowych.

Był pomysłodawcą i współorganizatorem telewizji lokalnej w Lubaniu, Studia S (szef rady programowej, reżyser, redaktor i reporter) oraz długoletnim Prezesem Stowarzyszenia Telewizyjnego Lubań.

Włożył wiele wysiłku na rzecz utworzenia w Lubaniu Szkoły Muzycznej.

Zainicjował oraz organizował umieszczenie na budynku lubańskiego sądu wizerunku Orła Białego.

W 1980 r. odznaczono Go Złotym Krzyżem Zasługi. W 1992 r. został laureatem nagrody POLCUL Foundation z Australii (za Studio S). W 1996 r. uhonorowano Go medalem „Za zasługi dla Miasta Lubań” a w 2017 r. Krzyżem Wolności i Solidarności. Jego biogram zamieszczono w Encyklopedii „S”.

Poznałem Go we wrześniu 1980, bardzo blisko przyjaźniliśmy się, na czasy złe (stan wojenny) i dobre (Wolna Polska), do końca.

Dla Jego Rodziny i Przyjaciół oraz Koleżanek i Kolegów z Pierwszej „Solidarności” to wielki cios, ogromnie, ogromnie Im współczuję.

Kogoś niezwykle mądrego i ważnego traci nasze miasto.

Kochany Marianie, dziękuję za tak wiele – spoczywaj w pokoju.

Zdzisław Bykowski