Dotarła do mnie wieść, że jeden z panujących burmistrzów pewnego miasta (nie miasteczka) nad Kwisą w Powiecie Lubańskim, zamierza ubiegać się o reelekcję. Widać to, słychać i czuć w całym mieście, bowiem igrzyska wyborcze tego włodarza za pieniądze samorządu trwają od kilku miesięcy, a ostatnio znacząco się nasiliły. On zaś wpadł w takie samouwielbienie i jest tak pewny siebie, że po mojemu graniczy to wręcz z obłędem.

Niedawno, z pewnym zdziwieniem na jednym z portali internetowych w rzeczonym mieście, przeczytałem artykuł o tym, że ów włodarz ma w wyborach szansę wygrać już w pierwszej turze. To pokłosie sondy, której celem było publiczne dokonanie oceny tego burmistrza. Całkowicie bezkrytyczny wobec siebie, w komentarzu oświadczył, że ponad 50% mieszkańców  miasta postrzega właśnie jego (a jakże), jako bardzo dobrego gospodarza, tego nadkwiskiego  grodu.

Z treści artykułu dowiedziałem się również, że ponad 60% Polaków zadowolonych jest ze swoich prezydentów, burmistrzów i wójtów. Moim jednak zdaniem, nie oznacza to, że TEN właśnie burmistrz, znajduje się w TEJ właśnie grupie polskich samorządowców.

Uważam, że w jego przypadku jest właśnie zupełnie odwrotnie. Śmiem twierdzić również, iż ów włodarz po raz kolejny popełnia (po raz kolejny, bowiem robił już to wielokrotnie) grzech pychy. W Kościele Katolickim pycha należy  do siedmiu grzechów głównych. Pycha to postawa charakteryzująca się nadmierną wiarą we własną wartość i możliwości, a także wyniosłość ponad innych ludzi. W Piśmie Świętym  pycha i wyniosłość, przedstawiane są jako poważne wady osobowości i grzech prowadzący do upadku. Taką postawę scharakteryzowali już dawno również  psychologowie.

Na poziomie pychy reprezentowanym przez owego burmistrza czytelnik (wyborca) myśli, że jest on jedynym punktem odniesienia i perspektywą dla wszystkich i wszystkiego. Uważam, że  Jego mniemanie o samym sobie, wynika z błędnych osądów otaczającej go rzeczywistości, z którą, według mojej oceny, już dawno stracił kontakt.

Pyszny powinien pamiętać, że:
– „Przed porażką – wyniosłość, duch pyszny, poprzedza upadek”   Księga Przysłów  16,18
– „Obrzydłe Panu serce wyniosłe z pewnością karania nie ujdzie”  Księga Przysłów  16,5

Czy jednak wspomniany Pyszny o tym pamięta? Wątpię.

PS. Czytający ten artykuł mieszkańcy miasta w Powiecie Lubańskim z okazałym, pięknym ratuszem i innymi ciekawymi zabytkami, wiedzą zapewne, o jakiego włodarza mi idzie. Nie chciałem jednak pisać otwarcie i wymienić pana burmistrza z imienia i nazwiska, ponieważ wiem, że konsekwencją tego tekstu byłaby sprawa wytoczona mi przez tego pana w trybie wyborczym.

SAP