Pożegnanie Naczelnika
20 kwietnia w kaplicy na Cmentarzu Komunalnym w Lubaniu, rodzina, przyjaciele, znajomi i mieszkańcy Lubania, pożegnali Eugeniusza Konata, ostatniego Naczelnika Miasta Lubań.
Eugeniusz Konat urodził się 20 września 1935 r. Był absolwentem Politechniki Łódzkiej, którą ukończył w 1959 r., uzyskując tytuł magistra inżyniera mechanika Od 1970 r. związany był z Lubaniem, gdzie podjął pracę na stanowisku głównego technologa a później dyrektora w ZEHS Lubań.
1 marca 1982 r. Eugeniusz Konat został powołany przez Wojewodę Jeleniogórskiego stanowisko Naczelnika Miasta Lubań.
Był wielokrotnie wyróżniany za całokształt pracy zawodowej i społecznej w realizacji zadań administracji państwowej i terenowej. Był Kawalerem Krzyż Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski (1985), Srebrnego Krzyża Zasługi (1969) oraz Brązowego i Srebrnego Medalu „Za zasługi dla obronności kraju” (1676 i 1981).
Śp. Eugeniusz Konat funkcję Naczelnika Miasta Lubań pełnił przez osiem lat (1982 – 1990). Chętnie dzielił się doświadczeniem zawodowym i życiowym. W wyniku wyborów samorządowych w 1998 r. otrzymał mandat radnego Rady Miasta Lubań, gdzie pracował w Komisji Budżetu.
Jak wspomina jedna z byłych ówczesnych urzędniczek UM Lubań Irena Dowiat, okres sprawowania urzędu Naczelnika Eugeniusza Konata był sprzyjającym czasem dla tworzenia miejskiej infrastruktury. Przygotowano m.in studium historyczno-urbanistyczne centrum miasta. Budowa dzisiejszego TRETU została poprzedzona wieloma działaniami związanymi z przygotowaniem terenu i przeprowadzeniem koniecznych badań. Na terenie miasta przygotowano koncepcję urządzeń podziemnych (kanalizacja sanitarna), opracowano inwentaryzację urządzeń podziemnych (światło, woda). Niezależnie od ówczesnych uwarunkowań politycznych, bez wątpienia Eugeniusz Konat przyczynił się do odbudowy Lubania. Sprzyjał takim inicjatywom, jak np. budowa Kościoła na Osiedlu Piast czy budowa Kurhanu upamiętniającego Józefa Piłsudskiego i jego przebywającą niegdyś w jednym z lubańskich obozów jenieckich żonę, Aleksandrę Szczerbińską – Piłsudską, który odsłonięto w 1988 roku
Z żalem pożegnaliśmy oddanego miastu włodarza, społecznego działacza a przede wszystkim dobrego i prawego człowieka.
