Listopad w Zgorzelcu zawsze jest kolorowy. Nie tylko feerią barw, którymi raczą nas drzewa i obsypane liśćmi trawniki, ale również mnogością odcieni różnych form sztuki teatralnej, którą proponuje tym co bardziej wrażliwym miejski dom kultury.

Nie inaczej jest również w tym roku. Zgorzeleckie Spotkania Teatralne zainaugurowane zostaną 30 października spektaklem „Mąż mojej żony” w wykonaniu aktorów Teatru C.K. Norwida w Jeleniej Górze. A potem do obejrzenia będą też przedstawienia m.in. Aldony Jankowskiej i Agnieszki Wajs. Będą również koncerty poetyckie Marka Dyjaka i Lecha Dyblika.

W tym zaproszeniu chcielibyśmy jednak zwrócić Państwa uwagę na wydarzenie szczególne, wieczór niezwykły, w czasie którego przeplatać się będzie przeszłość zgorzeleckiego i wrocławskiego teatru, teraźniejszość i przyszłość. 7 listopada wydarzy się ten wieczór i żeby niczego nie przegapić, warto przyjść do MDK już o godz. 16.

Zaczniemy od wernisażu wystawy poświęconej Teatrowi Ziemi Zgorzeleckiej. Dziś bowiem być może niewiele już osób wie, że nadnyska scena była jedną z pierwszych w powojennej Polsce! Zawiązała się już w grudniu 1945 roku, kiedy jeszcze w ówczesnych Zgorzelicach Polacy stanowili mniejszość! To już wtedy garstka pionierów i eks-żołnierzy skrzyknęła się na próby w dawnej restauracji Sanssouci na dzisiejszym Ujeździe.

Prowadzenia zespołu podjął się Marian Dąbrowski, a jedną z pierwszych premier była komedia „Poseł czy kominiarz”. Inne źródła oddają palmę pierwszeństwa sztukom „Sublokatorka” lub „Rewia”. Pewne jest jednak, że widzowie mogli oglądać pierwsze przedstawienie już na początku 1946 roku, a tym samym TZZ można uznać za najstarszy polski teatr na Dolnym Śląsku! Na wystawie będzie można zobaczyć pamiątki zarówno po tych pierwszych, pionierskich latach teatru, jak i te po okresie, w którym scenę prowadził Marian Szałecki, co zaowocowało bodaj największymi sukcesami Teatru Ziemi Zgorzeleckiej.

Niezwykle ciekawą częścią wieczoru i dopełnieniem wernisażu będzie też wykład zgorzelczanina z urodzenia, a wrocławianina z wyboru – dr Piotra Rudzkiego, który jest teatrologiem i adiunktem w Zakładzie Teorii Kultury i Sztuk Widowiskowych Uniwersytetu Wrocławskiego. Z okazji 250. rocznicy powstania teatru publicznego w Polsce i 70. rocznicy Teatru Polskiego we Wrocławiu wygłosi on referat pt. „Po co nam dziś teatr (publiczny)?”. Towarzyszyć mu będzie projekcja spektaklu „Złowiony – Rekonstrukcje” Tadeusza Różewicza w reżyserii Jerzego Grzegorzewskiego, zarejestrowanego 25 lutego 1994 roku w spalonym Teatrze Polskim we Wrocławiu.

Spotkanie z teatrem 7 listopada będzie szczególne także dlatego, że podejmiemy tego dnia próbę wskrzeszenia Teatru Ziemi Zgorzeleckiej. Dlatego właśnie szczególnie serdecznie zapraszamy te osoby, które byłyby skłonne zaangażować swój czas i talent w reaktywację zgorzeleckiej sceny.
Spróbujmy, może się uda.

Janusz Pawul