Historia parowozowni w Lubaniu

Lubańska parowozownia wachlarzowa wraz obrotnicą, została oddana do użytku w pod koniec lat 60-tych XIX wieku. Do 1945 roku była własnością kolei niemieckich (niem. Deutche Reichsbahn) i stacjonowały tam lokomotywy węzła lubańskiego, obsługujące magistralę tzw. Śląskiej Kolei Górskiej (niem. Schlesische Gebirgsbahn), która biegła przez Lubań i łączyła Görlitz z Wrocławiem. W 1945 roku lokomotywownię przejęły na kilka lat PKP. Później stała się częścią Zakładów Naprawczych Taboru Kolejowego. W czasach świetności ZNTK budowano i remontowano w niej wagony techniczne i mieszkalne dla służb PKP. Od roku 1990 remontowano w niej również tramwaje z Wrocławia, Krakowa i Gorzowa Wielkopolskiego. „Wagonówka”, bo tak potocznie nazywali parowozownię pracownicy ZNTK, ma powierzchnię blisko 3 tys. m² i jest najstarszym budynkiem lubańskiej podstrefy SSEMP S.A. Obiekt zlokalizowany jest od strony ul. Kościuszki. Lubańska parowozownia jest obecnie jednym z zaledwie kilkunastu zachowanych tego typu obiektów w Europie.

Obejrzyj zdjęcia: 

Tak do 1945 r. mogła wyglądać lokomotywownia w Lubaniu (na zdjęciu lokomotywownia wachlarzowa w Wałbrzychu, w latach 30 XX w.

Parowozownia w latach 80 XX w.

Parowozownia w roku 2008

Parowozownia w roku 2015 

Parowozownia w roku 2024 

Data publikacji 23.04.2026 r.