Sami wielcy świata historii. Pozazdrościć doboru! Chwała Lubaniowi. Szczególnie ciekawi mnie kwestia tej niepublikowanej wiedzy. Ciekawe jaka to wiedza…? W dalszym ciągu życzę dobrego samopoczucia szczególnie nowemu jeszcze nie wybranemu Dyrektorowi Muzeum!

Górna Droga ( Hohe Straße) droga biegnąca od Frankfurtu nad Menem przez Erfurt i Lipsk do Wrocławia przechodziła- za wyjątkiem Żytawy i Löbau- przez wszystkie Sześć miast. Poprzez te połączenia znajdowało zbyt górnołużyckie sukno, które, przede wszystkim za pośrednictwem Wrocławia, docierało do Krakowa i na Węgry, a odnoga północna docierała poprzez Poznań do Prus i Wilna. Z kontaktów handlowych ze wschodem sprowadzano bydło, wełnę, skóry i futra, korzenie, mód i wosk oraz surowce kopalne.
Tak, więc, Górne Łużyce leżały na skrzyżowaniu dwóch ważnych szlaków handlowych: połączenie Pragi przez Żytawę i Löbau z Północą i tzw. Górną Drogę, która łączyła Lipsk, jako centrum jarmarków ze Śląskiem i która prowadziła przez Kamenz, Budziszyn i Lubań.
Informację te pochodzą z książki ,,DZIEJE GÓRNYCH ŁUŻYC Władza społeczeństwo i kultura od średniowiecza do końca XX wieku”. Książkę tą polecam wszystkim wtedy może nie trzeba będzie wyważać otwartych już drzwi.

Domyślam się, że Pan Andrzej pisząc o pracy naukowej miał na myśli prelegentów, których prac naukowych jest bez liku. Można się też zapoznać z ich licznym dorobkiem książkowym. Domyślam się również, że pisząc o publicystyce historycznej miał Pan na myśli twórców książki ,,Dzieję Górnych Łużyc…” prof. Joachima Bahlcke, prof. Leszka Belzyt, doc. dr. Stefana Samerskiego, dr. Alexandra Schunka, dr. Petera Kunze i jeszcze kilku współautorów książki. Jak oni, którzy mają po kilkanaście prac i wydawnictw na głowie mogę się mierzyć z prelegentami? No chyba nie mogą! Słowo do Pana Jerzego. Nikt nie drze szat ot, co najwyżej może wiedzą, co reprezentują prelegenci i zwyczajnie boją się o poziom, albo znają poziom w/w. Każdy może mieć swoje zdanie nawet, jeśli ono niezgodne jest z jedynie słuszną ideą wytyczoną przez władzę miasta i ich podopiecznych.
Zgadzam się zaś z tym, że niestety brakuję rzetelnych badań nad najnowszą historią Lubania. Niestety nie zapowiada się na to, że coś się zmieni w tej materii.