Stan wojenny wprowadzono o północy 13 grudnia 1981 roku, a władzę przejęła Wojskowa Rada Ocalenia Narodowego, na której czele stanął generał Wojciech Jaruzelski. Milicja i Służba Bezpieczeństwa rozpoczęły aresztowania działaczy opozycji i związkowców z NSZZ „Solidarność”. Łącznie w stanie wojennym internowano i aresztowano ok 10 tysięcy osób.

W pierwszych dniach stanu wojennego, Milicja z pomocą Wojska Polskiego spacyfikowała 40 z 199 strajkujących wówczas zakładów pracy. Najbrutalniejszą operację władze przeprowadziły w kopalni “Wujek” w Katowicach, gdzie 16 grudnia od strzałów funkcjonariuszy Milicji z plutonu specjalnego ZOMO zginęło dziewięciu górników, a kilkunastu zostało ciężko rannych. Od tamtej chwili strajki zaczęły gasnąć. Jednocześnie SB rozpoczęła kolejne, niespotykane dotąd represje wobec działaczy związkowych a także opozycjonistów wywodzących się ze środowisk naukowych i kulturalnych. Zawieszono też funkcjonowanie wydawnictw prasowych (oprócz Trybuny Ludu). Telewizja ani radio nie nadawały przez kilka dni programu. W czasie trwania stanu wojennego, zmuszono do wyjazdu z kraju co najmniej kilkanaście tysięcy osób, które prowadziły działalność opozycyjną, oraz ich rodziny. Pod broń powołano dziesiątki, jak nie setki tysięcy rezerwistów, którzy na wiele miesięcy musieli opuścić swoje domy i rodziny.

Stan wojenny, wprowadzony podobno w celu przywrócenia ładu oraz porządku i rozpoczęcia reform, tak naprawdę wpędził Polaków w jeszcze większą nędzę, a kraj w jeszcze większą stagnację.

Zniesiono go formalnie 22 lipca 1983 roku, a Polska Ludowa przetrwała jeszcze 6 lat.

Autor: AM