Świetna muzyka budowała napięcie od pojawienia się pierwszych, spacerujących po bazaltowej kostce, kobiet. Kiedy pod drzwi ratusza wjechało historyczne auto – ze strony przeciwnej, z bronią w rękach, uderzyli Warszawiacy. Pierwsze strzały przegoniły bawiące się dzieci (tak – nawet kilkuletnie dzieci miały swoją rolę w inscenizacji – brawa dla najmłodszych aktorów

Wymiana ognia i jej ofiary to majstersztyk

Ale najpiękniejsze,moim kobiecym okiem, były Panie sanitariuszki, zbierające rannych na nosze.

Później była uczta smakowa w postaci grochówki z kuchni polowej.

Na zakończenie uczta dla słuchu – warszawskie piosenki niosły się po całym centrum miasta

Wydarzenie zgromadziło olbrzymią ilość mieszkańców – seniorów, rodziny z dziećmi, młodzież i dorosłych. Na ławeczkach, w kawiarniach, w lodziarni i w parku niósł się wesoły gwar, serdeczne przywitania, zapytania o zdrowie. Centrum żyło serdecznością.

Panie i Panowie z SMGŁ – chapeau bas!