Bitwa o Lubań 1945 dzień po dniu. Część 3
Czołgi T-34/85 z 7. Korpusu Pancernego Gwardii. Z boku na wieży czołgu charakterystyczne logo korpusu – podwójny okrąg.
Ześrodkowane na przyczółku Ścinawskim nad Odrą w dniu 4 lutego, a więc na kilka dni przed atakiem jednostki Rybałki, mowa tu o 6. i 7. Gwardyjskich Korpusach Pancernych i 9. Korpusie Zmechanizowanym, dysponowały pokaźną siłą ognia.
Na dzień 8 lutego 1945r. oddziały te miały w posiadaniu:
– 348 czołgów średnich T-34/85,
– 20 czołgów ciężkich IS-122,
– 46 dział pancernych SU-76,
– 53 dział pancernych SU-85,
– 41 dział pancernych ISU-122
– 3 dział pancernych SU-122.
Milicja Volkssturmu przegląda przekazane na wyposażenie karabiny Maanlicher M1895, źr waralbum.ru
Zatem łącznie Rybałko dysponował 511 mobilnymi, pancernymi jednostkami uderzeniowymi różnych typów, od lekkich 76 mm dział szturmowych SU-76 tzw. „suczek” po 122mm stalowe kolosy ISU-122. Ponadto do dyspozycji głównodowodzącego oddano 7 dywizjonów ciężkiej artylerii, 3 dywizjony moździerzy, 6 pułków artylerii przeciwpancernej, jednostki inżynieryjne, saperów itd. Oddziały powyższe wspierały jednostki 52. Armii w liczbie trzech korpusów piechoty – 9 dywizji piechoty. Z powietrza działania armii miał wspierać i ubezpieczać cały 1. Korpus Lotnictwa Szturmowego gwardii operujący z lotnisk w Legnicy i Lubinie – łącznie ok. 450 samolotów szturmowych i myśliwskich. Wiadomo, że po zaostrzeniu sytuacji pod Lubaniem do akcji włączyły się również inne jednostki, w tym pułki bombowe z Brzegu.
Ludność cywilna i milicja Volkssturmu, podczas ewakuacji z Lauban (Lubań). Siedzą na ciężarówce zasilanej z gazogeneratora – źr. waralbum.ru
Lubań
„Komendantem miasta mianowano majora Maxa Tschuschke, któremu przekazano pod rozkazy 900 ludzi. Były to jednak siły o nikłej wartości bojowej, składające się w większości z rekonwalescentów i młodych rekrutów (rocznik 1928). Żołnierze ci mieli na uzbrojeniu oprócz starych karabinów niemieckich, zdobyte w poprzednich latach przez Wehrmacht karabiny produkcji czeskiej, polskiej, francuskiej i włoskiej, do których brakowało amunicji” – W. Bena – Lubań wczoraj i dziś.
Dodam od siebie – prod. belgijskiej również
Łuski z okolic Lubania od amunicji karabinów Mauser kal. 7,92mm, Mosin kal. 7,62mm oraz I-wojennych karabinów Lebel, Berthier kal. 8mm, Mannlicher kal. 8mm, Krag-Jorgensen kal. 8mm – źr. autor
Zapraszam do śledzenia historii Bitwy Lubańskiej na łamach Przeglądu Lubańskiego. Zapraszam również do odwiedzenia mojego kanału filmowego na YouTube.
Kanał autora na YouTube: KLIKNIJ TUTAJ
mgr. inż Jarosław Ludowski jest lubańskim regionalistą i badaczem historii współczesnej Lubania i Dolnego Śląska. Specjalizuje się w zagadnieniach historycznych dotyczących Bitwy o Lubań, która miała miejsce w lutym i marcu 1945 roku. Zawodowo pracuje w PEC Lubań Sp. z.o.o.