Bitwa o Lubań 1945 dzień po dniu. Część 16

Tartak Alfreda Reiske przy obecnej ul. Rybackiej, rejon dawnego Parku Ludowego – miejsce szarży czołgów T-34 i pierwszych walk po sforsowaniu przez Rosjan Kwisy obok kościoła w Uniegoszczy – źr. fotopolska.eu
23 luty 1945. Kolejny dzień trwają zacięte walki w całym obszarze wokół Lubania. Do sztabu 3. Armii Pancernej gwardii napływają meldunki o niedostatecznej liczbie piechoty skutkującej słabymi postępami w walkach i zwiększonymi stratami wśród załóg pancernych.

Tor kolejowy z nasypem w centrum miasta z zaznaczonym „Przepustem śmierci” – miejsce kilkudniowych krwawych walk wręcz – źr. mapy.wig
Na północy w rejonie wysadzonego wiaduktu siły sowieckie szukają dróg zastępczych. Ominięcie z prawej zniszczonego wiaduktu zakończyło się utknięciem czołgów w błotach i wzmożonym ogniem tak od strony Lubania jak i ze wzgórza 292,4. Wysłane ekipy saperów zmuszone były zająć się wydobywaniem czołgów z błota. Również niepowodzeniem z powodu silnego ognia wroga zakończyły się próby dotarcia do miasta pomiędzy linią kolejową, a rzeką Kwisą. Oddziały niemieckie kontratakują w kierunku Radogoszczy.

Lauban z lotu ptaka, zaznaczony nasyp i „Przepust śmierci” – miejsca kilkudniowych krwawych walk wręcz – źr. fotopolska.eu
Na wschodzie 56. brygada próbowała odblokować zajętą przez jednostki 8. Dywizji pancernej szosę do Radostowa w Uniegoszczy. Wyprowadzone o 3.00 nad ranem natarcie siłami 2 czołgów brygady i 4 dział pancernych zakończyło się niepowodzeniem. Dopiero o godz. 14.00 po otrzymaniu ustnego rozkazu d-cy 7. Korpusu ponowne natarcie od strony Lauban siłami brygady i 384. pułku ciężkiej artylerii pancernej gwardii oraz od strony Radostowa siłami 57. samodzielnego pułku czołgów ciężkich gwardii udało się Uniegoszcz odblokować. Straty – spalony 1 czołg, 25 rannych.
Na wschodzie również do Uniegoszczy podchodzi 9. Korpus Zmechanizowany. 91. brygada pancerna ze składu korpusu otrzymuje rozkaz uderzenia na Ostróżek. Jednak przeprowadzony zwiad informuje o zlokalizowanych na wzgórzu licznych stanowiskach moździeży i armat przeciwpancernych. Staje się jasne, iż wprost wzgórza 290,4 zaatakować nie można.

„Przepust śmierci” w nasypie kolejowym w centrum Lubania – źr. Jarosław Ludowski
Trudna tak dla Rosjan jak i Niemców sytuacja panuje w samym mieście. Sowiecka 23. bpzm pierwszym batalionem walczy na północy miasta w rejonie tartaku (Park Ludowy – firma Reiske producent desek), a drugim na południu w rejonie zniszczonego mostu kolejowego w kierunku Jeleniej Góry. W dalszym ciągu krwawe walki toczą się również w centrum, wzdłuż nasypu kolejowego, szczególnie w rejonie przepustu w nasypie, przepustu który z powodzeniem można nazwać „Przepustem śmierci”.
Straty w ciągu dnia – 6 zabitych i 17 rannych. Stan – 285 strzelców (630 w dniu rozpoczęcia walk).

Wyciąg z mapy sztabowej 91. brygady pancernej gwardii – atak na Ostróżek, pierwszy dzień walk brygady w okolicach Lubania-Uniegoszczy – źr. CAMO FR
Cdn.
Szanowni Państwo, drodzy czytelnicy i widzowie, zapraszam do śledzenia codziennie historii Bitwy Lubańskiej na łamach Przeglądu Lubańskiego. Zapraszam również do odwiedzenia mojego kanału filmowego na YouTube.
Kanał autora na YouTube: KLIKNIJ TUTAJ
Autor: Jarosław Ludowski
24.02.2020 R.

mgr inż. Jarosław Ludowski jest lubańskim regionalistą i badaczem historii współczesnej Lubania i Dolnego Śląska. Specjalizuje się w zagadnieniach historycznych dotyczących Bitwy o Lubań, która miała miejsce w lutym i marcu 1945 roku. Zawodowo pracuje w PEC Lubań Sp. z.o.o.
