W dniu 22 lutego sytuacja w mieście powoli zaczyna się zmieniać na korzyść atakujących Rosjan. Od północy w rejon wiaduktu kolejowego i cmentarza podchodzą tak oczekiwane przez Gołowaczewa czołgi 54. i 55. brygad pancernych. Pod osłoną nocy Rosjanie opanowują cmentarz komunalny, na który wdziera się kilka sowieckich T-34.

Z kolei od wschodu po przekazaniu odcinka w rejonie Mściszowa siłom 9. Korpusu Zmechanizowanego do Uniegoszczy powraca 56. brygada pancerna. Po sforsowaniu Kwisy opanowuje południową część miasta, kościół i fabrykę tkacką (Zakłady Augusta Lassmana przy obecnej ul. Przemysłowej).

Wyrzutnia rakiet BM-13 z 9. Korpusu Zmechanizowanego. na oknie auta widoczny znak rozpoznawczy – współśrodkowe okręgi – źr. tankfront.ru

23.brygada walczy w mieście nie odnotowując postępów. Wręcz przeciwnie boryka się z kontratakami przeciwnika. Jak piszą Rosjanie w meldunku operacyjnym z tego dnia niemieckie oddziały z pomocą Volkssturmu, dwóch czołgów i dwóch transporterów opancerzonych stawiają silny opór w centrum i zachodniej części Lauban prowadząc systematyczny ogień karabinowy. Grupy obrońców działając niezależnie ostrzeliwują sowieckie czołgi z panzerfaustów – jeden z nich został zniszczony. Rosjanie przemieszczają się zarówno na północy Lubania w kierunku rzeki Siekierki, gdzie oczekują mających nadejść z Radogoszczy czołgów 54. i 55. brygad pancernych jak również na południe dążąc do koordynacji z 56. brygadą pancerną.
Najbardziej zaciekłe walki toczą się w okolicach nasypu kolejowego (przepust w nasypie przy ul. Torowej) w centralnej części miasta gdzie dotkliwe straty atakującym Rosjanom zadają niemieccy snajperzy.

Zakłady bawełniane Augusta Lassmanna przy ul. Queisse Strasse (obecnie Przemysłowa) zajęte przez Rosjan 22.02. Po lewej obok budynku dyrekcji od strony obecnej obwodnicy zapewne ów kościół (kaplica?), o ile się nie mylę, wspominany przez Rosjan w dzienniku bojowym – źr. fragment pocztówki fotopolska.eu

Z Menzla:
Linia kolejowa do Węglińca obok Placu Mikołaja, z wysokim nasypem na północy, oddzielała wycofujących się obrońców. Tam przebiegała linia frontu. Tu strony poniosły ciężkie straty podczas trwających trzy dni walk wręcz. Wykorzystując tunel w nasypie obrzucano się granatami. Snajperzy ulokowani w domach po obydwu stronach nasypu uniemożliwiali przejście na drugą stronę. Młodzi Rosjanie czołgając się lub rolując płacili życiem za ataki. Cała walka skupiła się wokół małego tunelu pomiędzy Promenadą i Wallstrasse.

Straty brygady są wysokie. Tego dnia tracą 8 zabitych i 33 rannych. Stan brygady – 304 aktywnych bagnetów (terminologia rosyjska) na 630 w dniu rozpoczęcia walk. Ciekawa informacja dotyczy stanu rzeki Kwisy. Głębokość rzeki do 1,7 m, prędkość przepływu wody – 0,4m/s.

Szczątki czołgu T-34/85 z Uniegoszczy – źr. Jarosław Ludowski

Do miasta docierają siły niemieckiej 103. brygady pancernej z 6 niszczycielami czołgów „Hetzer” i 6 działami pancernymi Jagdpanzer IV i jeden batalion 61. Pułku dział przeciwlotniczych Flak. Oddziały od razu zostają wprowadzone do walki przyczyniając się do wyrzucenia Rosjan z cmentarza. Rosjanie pozostawiają tam zniszczone 2 czołgi. To maszyny 54 i 55. brygad, które wreszcie dotarły do Lubania, a za chwilę zostały zmuszone do ponownego wycofania za wiadukt kolejowy (kierunek na Węgliniec). W nocy niemieccy saperzy wysadzają tę przeprawę w powietrze.

Cdn.

Szanowni Państwo, drodzy czytelnicy i widzowie, zapraszam do śledzenia codziennie historii Bitwy Lubańskiej na łamach Przeglądu Lubańskiego. Zapraszam również do odwiedzenia mojego kanału filmowego na YouTube.

Kanał autora na YouTube: KLIKNIJ TUTAJ

Autor: Jarosław Ludowski