W dniu 21 lutego trwały zacięte walki na północny zachód i wschód od Lubania jak również w samym mieście. Z każdym dniem widać było coraz wyraźniej, iż radziecka ofensywa w tej części Dolnego Śląska słabnie, a niemiecki opór nie dość, że tężeje, to jeszcze przeciwnik na terenach z pozoru zdobytych wyprowadza liczne kontrataki.

Żołnierz niemiecki z karabinem maszynowym MG 34 – źr. Internet

Marsz 6. Korpusu Pancernego gwardii w kierunku Goerlitz został skutecznie zahamowany przez wroga. Oddziały 51. brygady pancernej gwardii tkwiły okopane na skraju lasu 1 km na wschód od Pieńska odpierając kontrataki wroga. Czołgi 52. i 53. brygad pancernych wraz z fizylierami z 22. brygady piechoty zmotoryzowanej zatrzymały się w Przesieczanach i Gronowie.

Linie okopów i schrony p-lot w rejonie obecnej ul. Fabryczna Osiedle w Lubaniu, 1944 lub 1945 rok – źr. Tomasz Bernacki

Jednostki 7. KP gw toczyły walki na wschód i północ od Lubania i w samym mieście. Wchodzące w skład 7. Korpusu brygady pancerne 54. bp gw i 55. bp gw po wielu perypetiach wreszcie zbliżyły się do linii kolejowej i szosy prowadzącej z Radogoszczy. Wycofana z Lubania 56. bp gw walczyła w rejonie Mściszowa i Radostowa gdzie nawiązała już kontakt z podchodzącym od strony Gościszowa 9. Korpusem Zmechanizowanym. Za chwilę do Lubania-Uniegoszczy zostaną skierowane dodatkowe siły sowieckie tegoż korpusu w postaci 91. brygady pancernej i 70. brygady zmechanizowanej.
W mieście osamotniona, ponosząc duże straty, walczy 23. brygada piechoty zmotoryzowanej gwardii, która mozolnie, ale sukcesywnie przebija się do centrum.

Most kolejowy na Księginkach (niem. Kerzdorf) u wylotu z Lubania na Jelenią Górę, wysadzony 21 lutego 1945 roku – źr. Internet