Blizny na twarzy Dawida Tokarskiego, który ledwo przeżył pogryzienie przez psa zdążyły się zagoić, choć twarz nadal mu puchnie i chłopiec wciąż odczuwa skutki pogryzienia (foto:K. Matla)

Blizny na twarzy Dawida Tokarskiego zdążyły się zagoić, choć twarz nadal mu puchnie i chłopiec wciąż odczuwa skutki pogryzienia. Trudno zapomnieć o tragedii. Tym bardziej, że wciąż nie ma prawomocnego orzeczenia sądu w tej sprawie. Bez wyroku rodzina Dawida nie może domagać się odszkodowania za ból, straszne przeżycia dziecka, a także koszty leczenia chłopca.

– Nie poddam się – zapewnia Izabella Tokarska, mama Dawida. Jej synek i rodzina tyle już wycierpieli, tyle lat czekają na uznanie winy właściciela agresywnego psa, że nie ma mowy, by sprawę zostawili. Choć przyznają, że cierpliwości mają coraz mniej.

Zapamiętają ten dzień do końca życia

Ostatni dzień sierpnia 2015 roku Tokarscy zapamiętają do końca życia. Mieszkają w Szyszkowej, niewielkiej miejscowości pod Leśną. Tego dnia pani Iza sprzątała wraz z innymi mieszkańcami świetlicę wiejską, bo zbliżały się wybory. Zabrała ze sobą 4-letniego synka Dawida. Gdy po skończonej pracy panie wychodziły z budynku, usłyszały krzyk i zobaczyły straszny obraz. Dawidek leżał na ziemi, nad nim pochylał się, warczał i dyszał duży pies. Dziecko zalane było krwią. Pani Iza nie czekała na pogotowie. Razem z radną Marzeną Kajzer natychmiast zabrały chłopca do samochodu i zawiozły do szpitala w Lubaniu.
Dziecko było w bardzo ciężkim stanie. Lubańscy lekarze zaopatrzyli je tylko i karetką na sygnale odesłali do szpitala w Jeleniej Górze. – Módlcie się – usłyszała tam od lekarzy mama Dawidka.
Chłopiec przeszedł w ciągu trzech dni dwie operacje. Na rany założono mu ponad 30 szwów. Miał poszarpany policzek, rany wokół ucha, obrażenia niebezpiecznie blisko tętnicy szyjnej oraz ślady obrażeń w okolicy splotu słonecznego. – A gdyby pies rozerwał mu tętnicę szyjną, po 7 sekundach byłby koniec – pani Iza do tej pory przeżywa każdą chwilę sprzed czterech lat.

Chłopiec powoli dochodzi do siebie

Dawida pogryzł Fado, owczarek niemiecki, pies, który stale przebywał na sąsiedniej posesji. Na ogół był przypięty do łańcucha. Nie wiadomo, czy tego dnia się zerwał, czy też biegał wolno. Właścicielami agresywnego psa byli sąsiedzi pani Izy – policjant pracujący w miejscowym komisariacie oraz jego żona. Dlatego, gdy badaniem zdarzenia zajęła się policja i prokuratura w Lubaniu, pani Iza wystąpiła z wnioskiem o wyłączenie ich z prowadzenia sprawy.

– Miałam obawy, czy koledzy właściciela psa będą rzetelnie prowadzić dochodzenie – relacjonuje mama Dawida.
Ostatecznie sprawę dotyczącą nieumyślnego spowodowania narażenia dziecka na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia podjęła prokuratura jeleniogórska. Sprawa wydawała się szybka i prosta do zakończenia. – A tymczasem zaczęło się ciąganie nas po sądach – opowiada pani Iza. Boli ją także, że właściciele psa nie przyszli przeprosić, zapytać o to, jak czuje się Dawidek, jak mogą pomóc.
Chłopiec powoli dochodził do siebie. Jeszcze teraz twarz puchnie mu i robi się fioletowa przy zmianach pogody. Blizny są widoczne. Po okresie rozwijania się będzie wiadomo, czy konieczna będzie operacja plastyczna. Stan psychiczny Dawida dopiero teraz, po czterech latach od tragedii, zaczyna się stabilizować. Chłopiec chodzi do szkoły, uśmiecha się, bawi. Tylko od psów trzyma się z daleka.

Prokuratura umarza sprawę dwa razy

Jeleniogórska prokuratura dwukrotnie umorzyła śledztwo w sprawie domniemanego, niewłaściwego nadzorowania psa, który rozszarpał twarz 4-letniemu Dawidowi Tokarskiemu. Prokurator nie doszukał się bowiem w całej sprawie znamion czynu zabronionego. Jego zdaniem nie ulegało wątpliwości, że życie i zdrowie dziecka zostały zagrożone. Nie stwierdził jednak, by niebezpieczeństwo zostało sprowadzone przez właścicieli psa. Prokurator oparł się na zeznaniach świadków, którzy mówili, że pies był uwiązany, przebywał na prawidłowo oznaczonej posesji (tabliczki ostrzegawcze) i w bezpiecznej odległości od wejścia do świetlicy. A zatem zachowania właścicieli nie można uznać za nieodpowiedzialne, nieodpowiednie, ani nieostrożne. Dlatego prokurator umarzał dwa razy śledztwo.
Izabela Tokarska nie zgadzała się z tym stanowiskiem. Domagała się przesłuchania innych mieszkańców, którzy opowiadali o tym, że pies był agresywny i przed Dawidkiem gryzł też inne osoby. Ludzie twierdzili ponadto, że brama wjazdowa na posesję nie zawsze była zamykana i pies uciekał swoim właścicielom. Według nich tabliczka ostrzegawcza pojawiła się dopiero po tragicznym zdarzeniu.
Pani Iza odwołała się do sądu od decyzji prokuratury. Sąd Rejonowy w Lubaniu przychylił się do jej zdania. Nie miał żadnych wątpliwości, że decyzja o umorzeniu została podjęta przedwcześnie. Zdaniem sądu niezwykle ważne dla sprawy jest ustalenie, czy pies był agresywny, czy też spokojny. Bo zupełnie inaczej powinno wyglądać zabezpieczenie dużego psa, który zrywa się z łańcucha, ucieka i przejawia agresywne zachowania w stosunku do ludzi i zwierząt. Zaś zupełnie inaczej takiego psa, który nie przejawia opisanych zachowań.
Po drugie, niezwykle ważne było zdaniem sądu ustalenie, gdzie doszło do pogryzienia Dawida. Trzymanie psa na terenie wspólnym, ogólnodostępnym, na którym często przebywają dzieci, bez wątpienia wymaga od właścicieli szczególnej ostrożności. Jak tłumaczył sąd, tu należy się poważnie zastanowić, czy tabliczka i łańcuch były wystarczającym i właściwym zabezpieczeniem przed nieszczęśliwym wypadkiem. Sprawa wróciła zatem do prokuratury. Niedawno pojawiła się nadzieja, że wreszcie się zakończy.

Sprawa wreszcie na wokandzie

Agresywnego psa nie ma już na świecie. Jak wynika z dokumentów weterynarza, owczarek niemiecki nie przeżył kastracji. Jego dawni właściciele mają już nowe psy. Ich posesja jest ogrodzona. Na płocie wisi tabliczka ostrzegająca przed czworonogami.
W lutym 2017 roku sprawa pogryzienia Dawida doczekała się wreszcie rozprawy sądowej. 28 grudnia 2018 roku Sąd Rejonowy w Lubaniu uznał za winną właścicielkę owczarka niemieckiego. Nie zapewniła stałego i skutecznego dozoru i nie zachowała środków ostrożności zapewniających ochronę zdrowia i życia i innych zwierząt, poprzez niezabezpieczenie psa przed dostępem do niego osób postronnych i nieumieszczenie psa w kojcu, mimo iż miała taki obowiązek ze sprawowania nad nim opieki, w konsekwencji czego czteroletni Dawidek Tokarski został pogryziony przez psa i doznał licznych ran kąsanych lewej połowy twarzy, które to obrażenia naruszyły czynności narządów ciała i spowodowały rozstrój zdrowia na czas powyżej siedmiu dni – czytamy w wyroku. Sąd skazał Jolantę M. na zapłatę 20 tys. zł na rzecz małoletniego Dawida Tokarskiego tytułem zadośćuczynienia za doznane krzywdy oraz 843 zł odszkodowania. Oskarżona miała tez pokryć koszty sądowe. Wyrok jest nieprawomocny. I nie oznacza końca mordęgi rodziny Tokarskich. Oskarżona odwołała się bowiem od niego i wystąpiła o powołanie biegłego, który miał stwierdzić, czy pies był agresywny.

Przed walką o odszkodowanie

Biegły stwierdził, że w przypadku żadnego psa nigdy z całkowitą pewnością nie można stwierdzić, czy dany pies nigdy nie ugryzie. Każdy pies może przejawiać zachowania agresywne, dlatego to właściciel musi redukować niebezpieczeństwo agresywnego zachowania psa. Biegły, analizując dokumentację medyczną i krotność ugryzień, określił poziom zagrożenia dla życia 4-letniego dziecka jako bardzo poważne, a nawet śmiertelne.
Sprawa odwoławcza wyznaczona została na 8 marca w Sądzie Okręgowym w Jeleniej Górze.
Pani Iza czeka na ostateczny wyrok z ogromną niecierpliwością. Jeśli zapadnie, będzie początkiem kolejnych spraw. Tym razem z powództwa cywilnego. – Będziemy domagać się 200 tysięcy odszkodowania od oskarżonej – zapowiada mama Dawida. Planuje także walczyć z ubezpieczycielem. Chłopiec chodził w tym czasie do przedszkola i powinien być ubezpieczony. Ale okazało się, że placówka nie miała stosownej umowy (podpisano ją dopiero po tragedii), więc ubezpieczenie Dawidowi nie należało się. Ubezpieczona była natomiast świetlica wiejska, którą w czasie tragedii sprzątała pani Iza. Jest więc szansa na otrzymanie zadośćuczynienia. Ale do dalszego działania pani Iza musi mieć wyrok w ręku. Na razie ma straszne wspomnienia i synka z bliznami na twarzy.

Autor: Alina Gierak Nowiny Jeleniogórskie