Wizyta korespondentów i dziennikarzy przybyłych wraz z Ministrem Propagandy III Rzeszy J. Goebbelsem w dniu 8 marca do Lauban – źr. polska-org.pl

Skutkiem działań militarnych pod Lubaniem linia frontu na zachód i po wschodniej stronie wokół miasta przesunęła się na północ o ok. 5-8 km. Jedynie na odcinku działania Fuhrer-Begleit-Division w rejonie Niwnic nie osiągnięto postępu, co jednak przy rzuconych w tamten rejon pokaźnych siłach sowieckich wydaje się uzasadnione. W rejonie samego Lubania i na zachód od miasta, a zatem dalej od zaplecza frontu i na szpicy działania mocno już osłabionych jednostek radzieckich sukcesy były największe. Nowa linia frontu nie ulega już zmianie do końca wojny, chociaż sam Lubań długo jeszcze nękany jest ogniem sowieckiej artylerii. Wyczerpane korpusy radzieckie po zdaniu swoich odcinków frontu jednostkom piechoty z 52. Armii zostają odesłane na tyły w rejon Bolesławca i Legnicy. Tam aż do dnia 16 kwietnia, do czasu rozpoczęcia Ofensywy Berlińskiej leczą rany i odbudowują stany osobowe i sprzętowe. Później o korpusach Rybałki świat usłyszy jeszcze podczas Operacji Praskiej. Z kolei niemieckie jednostki pancerne już 8 marca korzystając z odblokowanej linii kolejowej opuszczają Lubań.

Min. Goebbels gratuluje sukcesu w Operacji „Kozica” d-cy Grupy Armii „Środek” gen. F. Schoernerowi podczas uroczystości na lubańskim Rynku – źr. polska-org.pl

Część z nich wraca na Pomorze (FBD i FGD), a oddziały podległe Schornerowi kierowane są wschód w celu „odbicia Wrocławia”. Rosjanie szybko korygują te plany gdy 15 marca uderzają na Górnym Śląsku grożąc włamaniem do Czech i dowódca Grupy Armii „Środek” chcąc bronić tego co mu jeszcze zostało pozostawia marzenia o odblokowaniu Wrocławia i przerzuca swoje dywizje w rejon Ostravy.

W Lubaniu tworzone są oddziały rezerwowe, złożone z członków Hitlerjugend i Volkssturmu, które obsadzają linie obrony na północ od miasta.

Zniszczone sowieckie działo pancerne ISU-122 na lubańskim Rynku – źr. bóbr 1945

W zasadzie osiągnięto założone cele operacji – zastopowano radzieckie działania ofensywne na kierunku drezdeńskim, odsunięto zagrożenie zajęcia Goerlitz, odblokowano linię kolejową Drezno-Wrocław i niejako przy okazji uwolniono Lubań. Oczywiście sukcesu pod Lubaniem nie omieszkała wykorzystać niemiecka propaganda. Już 8 marca do miasta przyjeżdża minister propagandy III Rzeszy Joseph Goebbels i w świetle kamer dekoruje bohaterów Operacji „Kozica”. Na rynku zgromadzeni są niemieccy generałowie w tym d-ca Grupy Armii „Środek” gen. Schörner. Autor sukcesu spod Lubania gen. Walther Nehring jako sceptycznie nastawiony do narodowosocjalistycznych idei nie zostaje zaproszony. Do annałów światowych archiwów militarnych trafia zdjęcie (również i kronika filmowa) na którym jednym z dekorowanych jest nastoletni bohater wydarzeń, członek Hitlerjugend, mieszkaniec Lubania Wilhelm Hübner. W nagrodę młody Willi udaje się niebawem do Berlina, gdzie w okolicach bunkra sam Hitler gratuluje mu odwagi.

Nastoletni bohater Bitwy Lubańskiej, członek Hitlerjugend Wilhelm Hübner (przebrany w mundur wojskowy) podczas dekoracji Krzyżem Żelaznym II klasy – źr. polska-org.pl

A Lubań? Miasto trwa w ciągłej gotowości nie wiedząc, czy Rosjanie nie zaatakują ponownie. Odbudowywane są barykady, tworzone nowe stanowiska ogniowe. Wskutek nękającego ostrzału zwłaszcza dworca kolejowego co rusz powietrze przeszywa świst nadlatującego pocisku, a na niebie wciąż pojawiają się patrolujące okolicę samoloty z czerwoną gwiazdą. Wszak w niedalekiej Osłej stacjonują sowieckie pułki myśliwskie i szturmowe. W mieście przerażają zagruzowane i zaminowane ulice, oczodoły wypalonych kamienic, grożące zawaleniem ściany budynków. Tu i ówdzie z murów i bruków sterczą lotki niewybuchów. Taka była cena obrony czegoś, co nawet z punktu widzenia militarnego nie miało już najmniejszego sensu.

Cdn.

Szanowni Państwo, drodzy czytelnicy i widzowie, zapraszam do śledzenia codziennie historii Bitwy Lubańskiej na łamach Przeglądu Lubańskiego. Zapraszam również do odwiedzenia mojego kanału filmowego na YouTube.

Kanał autora na YouTube: KLIKNIJ TUTAJ

Autor: Jarosław Ludowski

dodano 08.03.2020 r.