Niemieckie działo samobieżne SdKfz 124 „Wespe” z haubicą 10,5 cm gdzieś podczas Bitwy Lubańskiej – źr. Wochenschau

Ofensywa niemiecka ruszyła w nocy z 1 na 2 marca 1945r. Lewe skrzydło ataku składające się z 17. Dywizji Pancernej i Dywizji Grenadierów Führera uderzyło w kierunku na Strzelno zajmując po drodze Sławnikowice, Przesieczany i dochodząc jeszcze tego samego dnia do szosy Bolesławiec-Zgorzelec w rejonie Strzelna i Bielawy Górnej. Na tym odcinku duże sukcesy odnosi wchodząca w skład 17. DP grupa bojowa płk. Hansa von Lucka, bohatera z Afrika Corps, niszcząc ok. 20 radzieckich czołgów i dział pancernych.

Jednak po dotarciu w rejon Strzelna niemiecki atak zostaje powstrzymany gdy niemieckie natarcie napotyka na opór okopanych na północy oddziałów 52. Armii i ściągniętych błyskawicznie z rejonu Henrykowa brygad 6. Korpusu Pancernego. Prawe skrzydło kontrataku – LVII. KP – uderza z rejonu Gryfowa Śl. i Lubomierza na północ w kierunku na Nowogrodziec zajmując Wolbromów, Niwnice i w najdalszym punkcie po przekroczeniu linii kolejowej Lwówek Śl. – Nowogrodziec docierając do kompleksu leśnego na południe od Ocic. Na tym odcinku ciężkie walki toczą się zwłaszcza o stację kolejową w Niwniczkach, a oddziały Fuhrer-Begleit-Division ponoszą duże straty w lesie na północny-wschód od Gościszowa i zmuszone są do wycofania.
Rybałko widząc niebezpieczeństwo zwłaszcza w rejonie Niwnic, gdzie niemieckie wyłamanie de facto odcina od zaplecza korpusy rosyjskie zgrupowane wokół Lubania początkowo kieruje w tamten rejon ograniczone siły. Jednocześnie cementuje obronę w rejonie Bielawy, Strzelna i Nowogrodźca uniemożliwiając przedarcie się wroga w tamtych kierunkach. Jednostki walczące w Lubaniu i okolicach (7. KP i 9. KZm) mają za zadanie utrzymywać dotychczasowe pozycje w mieście oraz na południowy-wschód od Lubania.

Plany Operacji „Kozica” – źr. Internet

A w mieście? Zacytujmy dziś wyłącznie fragmenty dzienników bojowych sowieckich jednostek.

Z dziennika bojowego 3. Armii Pancernej gwardii
55. brygada pancerna toczyła walki w rejonie skrzyżowania 1 km na północny-zachód od Lubania (skrzyżowanie z łącznikiem do obecnej autostrady A-4 – aut.), odpierała ataki nieprzyjaciela i jednocześnie odtwarzała infrastrukturę obronną. Posiadała 8 sprawnych czołgów i 16 bagnetów. Za minioną dobę straciła 7 czołgów, z których 3 poderwało się na minach, 3 spłonęły a 1 został zniszczony.
54. brygada pancerna z 1419. pułkiem artylerii pancernej i jednym batalionem 776. pułku strzelców zajmowała rubież na styku dróg na południe od cmentarza, strumień na południe od koszar z zadaniem bycia w gotowości do odparcia ataku wroga z zachodu. Posiadała 8 czołgów sprawnych i 16 bagnetów.

Zniszczone sowieckie działo pancerne ISU-122 na ul. Wrocławskiej w Lubaniu – źr. hausschlesien.de

Z dziennika bojowego 23. brygady piechoty zmotoryzowanej:
Nieprzyjaciel 217. i 318. batalionami 16. Zapasowej Dywizji Piechoty, 62. samodzielną kompanią Volkssturmu i batalionem Neuhammer, 103. brygadą pancerną przy wsparciu 2 dział pancernych, 1 czołgu i 2 transporterów opancerzonych twardo broni zachodniej części Lubania. W ciągu dnia prowadził ogień artylerii i moździerzy na nasze pozycje. (…) Pojedyncze grupy żołnierzy nieprzerwanie atakują z wykorzystaniem Panzerfaustów. Snajperzy nieprzyjaciela prowadzą aktywny ostrzał pozycji oddziałów brygady.(…)
Brygada broni prawego brzegu potoku Siekierka w północno-zachodniej części Lauban (targowisko miejskie – przyp.aut.). Po zbudowaniu przede wszystkim przeciwpancernych punktów oporu, główny punkt obrony zlokalizowano przy kościele w w północno-zachodniej części centrum Lauban.
Straty brygady w ciągu ostatniej doby: 13 zabitych i 63 rannych.
Stan brygady 106 strzelców.

Z dziennika bojowego 56. brygady pancernej:
Brygada zajmowała pozycje obronne w południowej części miasta. Odpierała ataki nieprzyjaciela jeden za drugim. Straty brygady w dniu 1 marca – 3 czołgi i 14 ludzi. (Sprawnych 11 czołgów i 48 bagnetów – aut.). Zniszczono 1 czołg i 5 karabinów maszynowych, do 40 szeregowych i oficerów. Zdobyto 130 karabinów.

Mapka sztabowa 71. brygady zmechanizowanej z okresu walk w okolicach Kamiennej Góry w Lubaniu – źr. CAMO RF

Z dziennika bojowego 71. brygady zmechanizowanej:
1. i 2. bataliony piechoty zmechanizowanej nacierały w kierunku zachodnim mając na celu opanowanie wzgórza (Kamienna Góra – aut.) i przekroczenia szosy prowadzącej w południowo-zachodnim kierunku od Lauban (kierunek na Przylasek – aut.).
Nieprzyjaciel powitał nas silnym ogniem karabinowym i maszynowym ze wzgórza. Bataliony nie dysponując należytą siłą (po 70 ludzi w batalionach) nie zdołały przełamać oporu nieprzyjaciela i odeszły na pozycje wyjściowe w rejonie wschodniego skraju sadu owocowego gdzie zajęły pozycje obronne.

Z dziennika bojowego 9. Korpusu Zmechanizowanego (91. brygada pancerna):
91. brygada pancerna utrzymywała pozycje na wzgórzu 290,4 (Ostróżek – aut.) i las na wschodzie włączając leśną drogę prowadzącą z Radostowa Górnego do Uniegoszczy. Nieprzyjaciel w ciągu dnia zaatakował siłą do kompanii piechoty i 1 czołgu. Kontratak został odparty.

Cdn.

Szanowni Państwo, drodzy czytelnicy i widzowie, zapraszam do śledzenia codziennie historii Bitwy Lubańskiej na łamach Przeglądu Lubańskiego. Zapraszam również do odwiedzenia mojego kanału filmowego na YouTube.

Kanał autora na YouTube: KLIKNIJ TUTAJ

Autor: Jarosław Ludowski

dodano 02.03.2020 r.